Świętość dla każdego


Świętość kapłańska wypływa z sakramentu kapłaństwa; to zjednoczenie z Bogiem i naśladowanie Chrystusa ubogiego, czystego i pokornego. Jest to miłość wobec dusz i oddanie dla ich dobra; to miłość do Kościoła, który jest święty i który pragnie naszej świętości. Jezus powołał apostołów, aby byli z Nim w uprzywilejowanej bliskości i nie tylko uczynił ich uczestnikami tajemnic Królestwa Bożego, ale oczekiwał od nich wierności większej i zgodnej z posługą apostolską, do której ich powołał. Wymagał od nich bardziej radykalnego ubóstwa, pokory sługi, modlitwy i pokuty jako skutecznych narzędzi apostolatu oraz bezinteresowności. Oczekiwał od nich rozwagi połączonej z prostotą i uczciwością moralną, a także powierzenia się Opatrzności.

Życie konsekrowane odsłania głęboką naturę każdego powołania chrześcijańskiego do świętości oraz dążenie całego Kościoła - Oblubienicy do Chrystusa, jedynego jej Oblubieńca. Stanowi ono cenny i nieodzowny dar dla teraźniejszości i przyszłości Ludu Bożego, ponieważ jest głęboko zespolone z jego życiem, jego świętością i misją /Vita consecrata,3/. Powołania do tych stanów życia są darami cennymi i koniecznymi, które potwierdzają, że także dzisiaj naśladowanie Chrystusa czystego, ubogiego i posłusznego, świadczenie o absolutnym prymacie Boga oraz służba na rzecz innych przedstawiają uprzywilejowane drogi ku pełni życia duchowego.

Decydującą rolę o przyszłości powołań w Kościele odgrywają rodziny, w których świętość miłości małżeńskiej, harmonia życia rodzinnego, duch wiary w rozwiązywaniu codziennych problemów życia, otwartość na innych, zwłaszcza na biednych, uczestnictwo w życiu wspólnoty wierzących, stanowią właściwe środowisko dla odkrywania Bożego powołania i dla jego wielkodusznej realizacji ze strony dzieci. Potrzeba intensywnej modlitwy angażującej całą wspólnotę chrześcijan. Ważne jest, aby wspólnoty chrześcijańskie stawały się prawdziwymi szkołami modlitwy, zdolnymi do wychowywania do dialogu z Bogiem oraz do formowania wiernych, którzy coraz bardziej otwierają się na Bożą miłość. W ten sposób każdy uczeń Chrystusa wzrasta w gorącym pragnieniu, aby Bóg był znany i kochany, a Jego miłość wypełniała życie.
















