Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili. (Mt 25, 40)
Przyjmij, służebnico Chrystusowa, welon twojej profesji, po którym wszyscy poznają, że należysz w pełni do Jezusa Chrystusa i oddana jesteś służbie Kościoła. (z obrzędu profesji)
Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. (J 15, 5)
Przeto czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego czynicie, wszystko na chwałę Bożą czyńcie... (1 Kor 10, 31)
Im więcej kto opuszczony, z tym większą miłością służyć mu trzeba, bo samego Pana Jezusa zbolałego w osobie tego ubogiego ratujemy. (św. Brat Albert)
Wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego. Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci. (Flp 3, 8)
Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody. (Mt 10, 42)
A On rzekł do nich: «Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco...» (Mk 6, 31)
Pragnienie „wywdzięczenia się” Synowi Bożemu, który przyjął mękę z miłości do człowieka, zaprowadziło św. Brata Alberta do ludzi najuboższych i najbardziej opuszczonych. Rozpoznał w nich bowiem godność synów Bożych i „najmniejszych” braci Chrystusa. (z Konstytucji)
Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, wszystkiego użyczy im Ojciec, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich. (Mt 18, 20)

Św. Brat Albert - Adam Chmielowski

albert-226x340.jpg

ADAM CHMIELOWSKI, późniejszy Brat Albert, urodził się 20 sierpnia 1845 roku w Igołomi koło Krakowa. Miał troje rodzeństwa. 25 sierpnia 1853 roku umiera mu ojciec, a w 6 lat później, 28 sierpnia 1859 roku matka. W roku 1855 Adam uczęszcza do szkoły kadetów w Petersburgu, a następnie do gimnazjum w Warszawie. W latach 1861 – 1863 studiuje w Instytucie Rolniczo-Leśnym w Puławach, gdzie zastaje go wybuch Powstania Styczniowego. Jako ochotnik przyłącza się do walki i w bitwie pod Mełchowem, 30 września 1863 roku zostaje ranny, skutkiem czego następuje ampu­tacja lewej nogi poniżej kolana. Odtąd nosi protezę.

Po nieudanym powstaniu, w latach 1869 – 1874 studiuje w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium
i oddaje się twórczości malarskiej.

24 września 1880 roku wstępuje do zakonu oo. jezuitów w Starej Wsi, by uświęcić się i, jak pisze: „święte rzeczy malować”. Wkrótce jednak opuszcza nowicjat i wiąże się z tercjarstwem III Zakonu św. Franciszka z Asyżu. Apostołuje na Podolu.

W Krakowie styka się ze skrajną nędzą fizyczną i moralną i rozpoznaje swoje powołanie: oddanie się na służbę najbiedniejszym i opuszczonym nędzarzom. Dostrzega w nich cierpiące i znieważone oblicze Chrystusa ECCE HOMO, któremu pragnie służyć. Staje się jednym z nędzarzy. „Co im dam, jeśli nie siebie?” – pisze.

Za zgodą biskupa Albina Dunajewskiego, późniejszego kardynała, 25 sierpnia 1887 roku w kaplicy loretańskiej w kościele ojców kapu­cynów w Krakowie przyjmuje szary habit III Zakonu św. Franciszka i nowe imię: Brat Albert. Staje się ojcem, opiekunem i bratem najbiedniejszych. Dla nich zakłada przytuliska.

W dniu 25 sierpnia 1888 roku na ręce biskupa Albina Dunajewskiego składa śluby zakonne, dając początek Zgromadzeniu Braci Albertynów, a w trzy lata później,
15 stycznia 1891 roku zakłada Zgromadzenie Sióstr Albertynek.

Umiera w opinii świętości 25 grudnia w samo Boże Narodzenie w przytulisku dla bezdomnych w Krakowie przy ul. Krakowskiej 43.

22 czerwca 1983 roku Ojciec Święty Jan Paweł II dokonuje w Krakowie beatyfikacji Brata Alberta, a w 6 lat potem, 12 listopada 1989 roku w Rzymie kanonizacji, ogłaszając go Świętym Kościoła Powszechnego.

Czytaj więcej…

Posłuchaj wywiadu…

DROGA DO ŚWIĘTOŚCI

BÓG NA ŻĄDANIE

© Zgromadzenie Sióstr Albertynek Posługujących Ubogim (ZSAPU)
wykonanie:strony www Słupskstrony internetowe słupsk